Dziecko z ADHD w szkole
Dzieci z ADHD często mają kłopoty w szkole z powodu podstawowych objawów braku koncentracji uwagi, nadmiernej aktywności, impulsywności i konsekwencji, które objawy te pociągają za sobą. U dziecka mogą rozwinąć się dodatkowo inne stany: depresja i zaburzenia zachowania, na przykład zespół antyspołeczności i zachowania opozycyjno-buntownicze. One również będą miały wpływ na zachowanie dziecka w szkole i jego zdolność uczenia się.
Dzieci z ADHD mają następujące trudności w nauce:
90% dzieci z ADHD nie radzi sobie z nauką,
90% dzieci z ADHD osiąga wyniki w nauce poniżej swoich możliwości,
20% dzieci z ADHD ma specyficzne zaburzenia czytania,
60% dzieci z ADHD ma trudności w pisaniu,
30% dzieci z ADHD porzuca szkołę (w USA),
5% ludzi z ADHD kończy 4-letnie studia dyplomowe na uniwersytecie lub innej wyższej uczelni w USA (dla porównania 25% populacji kończy studia dyplomowe).
Niektóre z tych problemów związanych z ADHD są wynikiem braku motywacji i poczucia własnej wartości, co z kolei może być konsekwencją niewłaściwego traktowania dziecka przez rodziców i na
nagradzać dobrą pracę i podtrzymywać uwagę dziecka chwaląc je;
wprowadzać niewielkie urozmaicenia w formach "pomagania", gdy zapał dziecka opada.
Nauczyciele mogą pomagać w różny sposób:
dostrzegając właściwy problem, któremu można zaradzić, a nie winę dziecka;
umożliwiając dziecku,rozpoczęcie od nowa", gdy przyczyny trudności zostaną rozpoznane;
zachęcając, podtrzymując i pomagając dziecku; troskliwą pozytywnie nastawiona osoba dorosła może być źródłem ogromnej siły dla dzieci z ADHD, dla których szkoła i nauczyciele przed postawieniem diagnozy i przed terapią zazwyczaj jest nieprzyjazna;
poszukując i stosując techniki, które pomogą dziecku skoncentrować i uczyć się;
współpracując z dzieckiem i jego rodzicami, dawać im możność opanowania nudności, np. w czytaniu, i dorównania rówieśnikom;
współpracując z personelem medycznym w ustalaniu skutecznej dawki i sposobu stosowania leku;
zachęcając dziecko do udziału w zajęciach rozwijających wiarę w siebie i umiejętności funkcjonowania w grupie;
doradzając dziecku w wyborze przedmiotów egzaminacyjnych i zawodu;
zwracając jak najszybciej uwagę rodziców i specjalistów na nudności dziecka, co umożliwi opanowanie ich zanim wymkną się spod kontroli;
jeśli to tylko możliwe zapobiegać usunięciu dziecka ze szkoły, ponieważ może to spowodować nieodwracalne katastrofalne skutki.
Napisano kilka książek i nakręcono kilka filmów wideo specjalnie dla nauczycieli i pedagogów. Nabycie jednej (lub kilku pozycji) będzie nieocenionym dodatkiem do materiałów szkoleniowych na temat form nauczania specjalnego.
W praktyce nauczyciele usiłując pogodzić wiele wymagań często czują, że sana straconej pozycji. Niezależnie od tego jak bardzo są wyrozumiali i cierpliwi po prostu nie mogą sprostać potrzebom dziecka bez dodatkowej pomocy.
Rodzice mogą pomóc szkole zdobywając dodatkowe świadczenia dla dziecka. W Wielkiej Brytanii obowiązują przepisy proceduralne w zakresie identyfikowania i oceniania specjalnych potrzeb edukacyjnych (Code of Practice on the Identification and Assessment of Special Educational Needs) i zarówno rodzice, jak i szkoła mogą poprosić o oficjalną ocenę potrzeb edukacyjnych dziecka. Lokalne władze oświatowe dokonują oceny i jeśli dziecko spełnia określone kryteria wydają orzeczenie w sprawie specjalnych potrzeb edukacyjnych dziecka. Władze oświatowe zobowiązane są przez prawo zaspokoić te potrzeby.
Oczywiście dobrze zaprojektowany i skoordynowany plan działania w przypadku dzieci z ADHD mógłby zaoszczędzić wiele czasu, cierpienia i energii wszystkim zainteresowanym. Wprowadzenie programu badań w kierunku wczesnego identyfikowania dzieci z ADHD, kierowanie ich do poradni, skuteczne leczenie połączone z właściwą pomocą psychologiczną i edukacyjną na pewno zaoszczędziłoby dzieciom z ADHD wielu poważnych kłopotów. Wymagałoby to nakładów pieniężnych, zaangażowania większej liczby lepiej wykwalifikowanego personelu i czasu, ale na pewno przyniosłoby korzyści w przyszłości. Taki projekt funkcjonowałby prawdopodobnie na fikcyjnej wyspie Utopii, ale jak na razie wydaje się być najlepszym rozwiązaniem.
Obecnie w Wielkiej Brytanii wszystkie instytucje zaangażowane w skuteczne rozpoznawanie i leczenie ADHD (i innych zaburzeń psychicznych u dzieci) łącznie z Publiczną Służbą Zdrowia [Państwową Służbą Zdrowia, Narodową Służbą Zdrowia], systemem oświaty i opie
ką społeczną nie mogą zaspokoić potrzeb w tym zakresie. Po prostu brakuje funduszy lub personelu, aby zająć się coraz większą liczbą kierowanych na konsultacje pacjentów, u których podejrzewa się ADHD. W rzeczywistości pomoc jest bardzo ograniczona, ponieważ instytucje te muszą zajmować się leczeniem wszystkich dzieci, które mają kłopoty.